Memory of Coffee&Bakery

Coffee&Bakery

ร้านกาแฟ&เบเกอรี่ในหลายแห่งพอมองไปภายในแล้ว จะเห็นผู้คนมากหน้าหลายตาต่างพากันจับจองที่นั่ง บางคนมากันเป็นกลุ่ม บางคนมาเพียงคนเดียว มีแก้วกาแฟวางไว้ตรงหน้า ไอควันลอยให้เห็นจางๆแสดงถึงความร้อน บ้างก็มีขนมปังกลิ่นหอมเป็นของแกล้ม บ้างก็มีเค้กสีนวลเป็นของหวาน บางคนมาเพื่อรอใครสักคน บางคนมาเพื่อหลบความวุ่นวายในชีวิต บางคนมาพร้อมกับโน๊ตบุ๊คตัวใหญ่ นั่งจิ้มๆลากๆทำงานแม้กระทั่งเวลาว่าง บางคนมาเป็นคู่รัก ทำเอากาแฟที่ว่าขม หวานจนมดขึ้น บางคนมาคนเดียวทำหน้าเหมือนหมดอาลัยตายอยาก น้ำตาก็เริ่มไหลรินหยดลงแก้วกาแฟ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมสถานที่แบบนี้จึงมีคนหลายคน หลายความรู้สึกแวะเวียนเปลี่ยนหน้าค่าตากันเข้ามา หรืออาจจะเป็นที่ที่มาแล้วทำให้เปลี่ยนหรือลืมความรู้สึกของคนเราได้

ตัวผมนั้นจึงอยากที่จะลองไปตามร้านกาแฟ&เบเกอรี่ในที่ต่างๆ ลองไปนั่งในร้านอย่างที่คนอื่นๆทำกัน นั่งจิบกาแฟ แกล้มด้วยขนมปัง แล้วลองนึกถึงความรู้สึกของตัวเองในตอนนั้นที่พอจะนึกได้ และผมอยากรู้ึถึงความรู้สึกนั้นๆที่ผมได้พบเห็น ว่าการที่เราได้ไปนั่งอยู่ในร้านนั้นแล้วมันสามารถทำให้ลืมความรู้สึกที่อยากลืมได้หรือเปล่า หรืออาจจะเลือกที่จะจดจำความรู้สึกนั้นมากขึ้นกว่าเดิม นั่นแหละ อะไรคือสิ่งที่สามารถทำให้ลืมความรู้สึกที่อยากลืมได้ และอะไรคือสิ่งที่จะมาช่วยย้ำความรู้สึกที่อยากจำนั้นให้จดจำยิ่งกว่า เพราะอะไรจากร้านกาแฟ&เบเกอรี่ธรรมดาๆ ที่พอมองดูดีๆแล้วมันเหมือนกับเรากำลังนั่งดูละครเรื่องๆหนึ่งทางทีวีเลยก็ว่าได้

ผมจึงเริ่มที่จะไป.....ไปเริ่มที่ร้านกาแฟ&เบเกอรี่ที่ไหนซักแห่งหนึ่งที่มันจะสามารถหาคำตอบให้กับตัวผมได้